در محمولهای از کابلها، شارژرها و پایههای نگهدارنده از شنژن، برخی از اقلام دارای باتریهای لیتیوم-یون داخلی بودند. برای انبار، اینها جعبههای معمولی به نظر میرسند، اما خط کشتیرانی ممکن بود بدون برگه اطلاعات ایمنی (MSDS) و تاییدیههای لازم، از پذیرش بار روی کشتی خودداری کند. اگر از چین تجهیزات دارای باتری، اسپری، رنگ یا عطر وارد میکنید، بررسی خطرناک بودن بار باید قبل از پرداخت اینوویس انجام شود، نه پس از رسیدن کالا به بندرگاه.
خطرناک بودن بار را شماره سازمان ملل (UN) مشخص میکند، نه نام کالا
چه مواردی جزو کالاهای خطرناک به شمار میروند؟ مواد و محصولاتی که طبق مقررات حملونقل بینالمللی، دارای شماره سازمان ملل (UN Number) هستند. این یک کد چهاررقمی است که هر حملکنندهای در جهان بر اساس آن، کلاس خطر، الزامات بستهبندی و محدودیتها را شناسایی میکند. هدفونهای بیسیم و پاوربانک در ظاهر اینوویس بیخطر به نظر میرسند، اما طبق قوانین حمل، هدفونها تجهیزات دارای باتری لیتیومی محسوب شده و پاوربانک خود به عنوان باتری در نظر گرفته میشود.
اگر تامینکننده شماره UN را اعلام نکند، آن را از کجا پیدا کنیم؟ در برگه اطلاعات ایمنی کالا. تامینکنندگان چینی آن را MSDS یا SDS مینامند. طبق استاندارد GOST 30333-2022، این برگه شامل ۱۶ بخش است که برای بخش لجستیک، بخش ۱۴ (اطلاعات مربوط به حملونقل) بررسی میشود. در این بخش، شماره UN، نام فنی کالا برای حمل، کلاس خطر و گروه بستهبندی قید شده است. اگر در بخش ۱۴ شماره UN درج شده باشد، بار خطرناک محسوب میشود و باید بررسی گردد که آیا مشمول استثنای باتریهای کوچک یا مقادیر محدود میشود یا خیر. اگر قید شده باشد که کالا مشمول مقررات کالاهای خطرناک نیست، باید بررسی شود این عبارت به کدام بند استناد کرده است؛ در مورد باتریها این اغلب همان استثنا است و خط کشتیرانی ممکن است برای چنین محمولهای نیز مدارک مطالبه کند.
خطرناک بودن بار را بخش ۱۴ برگه اطلاعات ایمنی نشان میدهد نه نام کالا در اینوویس، و بررسی آن باید قبل از پرداخت و رزرو جا روی کشتی انجام شود. ما در برگه ایمنی سه مورد را بررسی میکنیم: شماره UN، کلاس خطر و گروه بستهبندی. برای باتریها مورد چهارمی را هم اضافه میکنیم: توان نامی بر حسب واتساعت (Wh) روی بدنه کالا؛ با این اطلاعات میتوان تعیین کرد چه قوانینی اعمال میشود و چه مدارکی باید در ادامه از تامینکننده خواسته شود.
۹ کلاس کالای خطرناک برای حمل دریایی، ریلی، هوایی و جادهای یکسان است
چند کلاس برای کالاهای خطرناک وجود دارد؟ ۹ کلاس. در کلاسهای ۴، ۵ و ۶ زیرکلاسهایی وجود دارد، به همین دلیل در فهرست مقررات جادهای (ADR) سیزده ردیف دیده میشود. طبقهبندی کالاهای خطرناک بر اساس مقررات نمونه سازمان ملل است و قوانین تمام شیوههای حملونقل نیز به آن تکیه دارند؛ بنابراین کلاس ۳ در شانگهای با کلاس ۳ در ولادیوستوک کاملاً یکسان است.
| کلاس | شامل چه مواردی میشود | نمونه در واردات |
|---|---|---|
| 1 | مواد و اقلام منفجره | وسایل آتشبازی (پیروتکنیک) |
| 2 | گازها | اسپریها (UN 1950)، کپسولهای گاز (UN 2037) |
| 3 | مایعات قابل اشتعال | رنگها و جلاها (UN 1263)، عطرهای حاوی حلال (UN 1266)، چسبها (UN 1133) |
| 4.1 | جامدات قابل اشتعال، مواد خودواکنشدهنده و مواد پلیمریزهشونده | کبریت (UN 1944) |
| 4.2 | مواد مستعد احتراق خودبهخودی | کربن فعال (UN 1362) |
| 4.3 | موادی که در تماس با آب گازهای قابل اشتعال متصاعد میکنند | معرفهای شیمیایی (ریجنتها) |
| 5.1 | مواد اکسیدکننده | هیپوکلریت کلسیم برای استخرها (UN 1748)، پراکسید هیدروژن (UN 2014) |
| 5.2 | پراکسیدهای آلی | سختکنندهها (هاردنرها) |
| 6.1 | مواد سمی | آفتکشها |
| 6.2 | مواد عفونی | نمونههای بیولوژیکی (UN 3373) |
| 7 | مواد رادیواکتیو | در واردات معمول بهندرت مشاهده میشود |
| 8 | مواد خورنده | باتریهای اسید-سرب با الکترولیت (UN 2794) |
| 9 | سایر مواد و اشیای خطرناک | باتریهای لیتیوم-یون (UN 3480, UN 3481)، مواد خطرناک برای محیط زیست (UN 3077) |
اغلب محمولههایی که ما حمل میکنیم مربوط به کلاسهای ۳، ۸ و ۹ هستند: رنگها و عطرها، مواد خورنده و باتریهای لیتیومی. کلاس ۲ ویژگیهای خاص خود را دارد که شامل گازهای تحت فشار است و برای واردکنندگان عمدتاً به صورت قوطیهای اسپری مطرح میشود: دئودورانتها، خوشبوکنندهها، فوم ساختمانی و رنگ اسپری. در فهرست ADR، کلاس ۲ یک ردیف دارد اما برچسبهای آن سه نوع است: برچسب قرمز ۲.۱ برای گازهای قابل اشتعال، برچسب سبز ۲.۲ برای گازهای غیرقابل اشتعال و غیرسمی، و برچسب سفید ۲.۳ برای گازهای سمی. اینکه یک اسپری به برچسب قرمز نیاز دارد یا سبز، به درصد ترکیبات قابل اشتعال درون آن بستگی دارد و این موضوع نیز در بخش ۱۴ برگه MSDS مشخص است.
هر روش حملونقل قوانین خاص خود را دارد
کلاس خطر کالا یکی است، اما مجموعه مقررات به شیوه حمل شما بستگی دارد. بیشتر اطلاعات موجود در اینترنت درباره آییننامه جادهای ADR است، چون رانندگان این آزمون را میگذرانند؛ اما واردکنندگان از چین که مشتریان ما هستند، معمولاً به مقررات دیگری نیاز دارند.
| روش حمل | مقررات | مسیر شما |
|---|---|---|
| دریا | کد بینالمللی کالاهای خطرناک دریایی (IMDG Code) | کانتینر از شانگهای، نینگبو یا شنژن به مقصد ولادیوستوک، سنپترزبورگ یا نووروسیسک |
| راهآهن | پیوست ۲ موافقتنامه SMGS (مقررات حمل کالاهای خطرناک) | قطار از چین از طریق زابایکالسک یا مرزهای قزاقستان |
| هوایی | دستورالعملهای فنی ICAO و مقررات IATA DGR | ارسال سریع نمونهها و محمولههای خرد |
| جادهای | مقررات بینالمللی ADR | حمل در خاک روسیه از مبدأ بندر یا ایستگاه راهآهن |
طبق فصل VII کنوانسیون سولاس (SOLAS)، رعایت کد IMDG برای حمل دریایی الزامی است. اگر بین دریا، قطار و هواپیما مردد هستید، مقایسه روشها در صفحه حمل بار از چین گردآوری شده است. برای کالاهای خطرناک، علاوه بر زمان و هزینه، این سوال کلیدی هم مطرح میشود: کدام شرکت حملکننده اساساً آن را خواهد پذیرفت؟
در حمل ریلی بین روسیه و چین، پیوست ۲ به موافقتنامه بینالمللی SMGS حاکم است. مقررات کشورهای مستقل مشترکالمنافع (CIS) در اینجا کاربرد ندارد، زیرا چین عضو این اتحادیه نیست. هنگامی که محموله با قطار کانتینری از طریق زابایکالسک یا گذرگاههای قزاقستان ارسال میشود، اظهار کالای خطرناک بر اساس همین پیوست صورت میپذیرد.
برای واردات دریایی، راهکار مناسبی در خود آییننامه ADR پیشبینی شده است: اگر در زنجیره حمل، یک بخش دریایی یا هوایی وجود داشته باشد، در بخش حمل جادهای بستهبندیهای نشانهگذاریشده بر اساس IMDG یا ICAO پذیرفته میشوند. کانتینری که با برچسبهای استاندارد دریایی وارد ولادیوستوک شده، نیازی به تعویض برچسب قبل از ارسال با تریلی به مسکو ندارد. در این حالت، اطلاعات بار خطرناک در سند حمل جادهای درج میشود. اگر حمل جادهای بینالمللی باشد، این فرآیند شامل تکمیل خانههای بارنامه CMR با درج شماره UN و کلاس خطر است.
باتریها، اسپریها و رنگها شایعترین عوامل خطرناک شدن بار چین هستند
باتریهای لیتیوم-یون به صورت مجزا تحت کد UN 3480، و باتریهای تعبیهشده در دستگاهها یا بستهبندیشده همراه با آنها تحت کد UN 3481 طبقهبندی میشوند. هر دو مورد متعلق به کلاس ۹ هستند. برای بستههای حاوی آنها در مقررات ADR برچسب اختصاصی 9A تعریف شده که در نیمه بالایی آن هفت خط عمودی و در نیمه پایینی گروهی از باتریها دیده میشود. سلولها و باتریها باید آزمونهای بخش ۳۸.۳ کتابچه آزمونها و معیارهای سازمان ملل را با موفقیت پشت سر بگذارند؛ بنابراین همراه با MSDS، خلاصه نتایج آزمون (UN 38.3 Test Summary) نیز از تامینکننده درخواست میشود.
ما صرفاً به برگه خلاصه آزمون اکتفا نمیکنیم؛ بندهای آن را ارزیابی کرده، گزارش را در وبسایت آزمایشگاه صادرکننده اعتبارسنجی میکنیم و نشانهگذاری روی باتری را حرف به حرف با گزارش مطابقت میدهیم. همچنین بررسی میکنیم که دقیقاً همان مدل سلول یا باتری آزمایش شده باشد و در صورت لزوم پروتکل کامل آزمون را درخواست مینماییم.
برای باتریهای کوچک در آییننامه ADR یک استثنا با عنوان «مقرره ویژه ۱۸۸» (Special Provision 188) وجود دارد که عینا در کد IMDG نیز لحاظ شده است. این معافیت زمانی اعمال میشود که سلول لیتیوم-یون حداکثر ۲۰ واتساعت، و باتری حداکثر ۱۰۰ واتساعت ظرفیت داشته باشد و توان نامی روی بدنه آن درج شده باشد. نحوه محاسبه ساده است: ظرفیت بر حسب آمپر-ساعت ضرب در ولتاژ. یک پاوربانک ۱۰,۰۰۰ میلیآمپر-ساعت با ولتاژ ۳.۷ ولت، معادل ۳۷ واتساعت انرژی است و در محدوده مجاز باتری قرار میگیرد؛ اما یک باتری ۳۶ ولت و ۱۰ آمپر-ساعت معادل ۳۶۰ واتساعت است و استثنا شامل آن نمیشود. محدودیت هر سلول داخل پاوربانک نیز نباید از ۲۰ واتساعت تجاوز کند. اعمال این معافیت مشروط به رعایت سایر الزامات این مقرره است. در چنین شرایطی نیازی به نصب برچسب 9A روی جعبهها نیست و به جای آن از علامت باتری لیتیومی استفاده میشود؛ این علامت یک مستطیل با ابعاد حداقل ۱۰۰ × ۱۰۰ میلیمتر با حاشیه هاشورخورده قرمز و شماره UN است. اینکه آیا محموله مشمول معافیت میشود یا خیر، توسط فرستنده و فورواردر در هنگام صدور بارنامه بررسی میشود، ضمن اینکه خط کشتیرانی ممکن است الزامات اختصاصی خود را داشته باشد. اگر نمونههای دارای باتری از طریق حمل هوایی بار از چین ارسال شوند، ضوابط سختگیرانهتر خواهند بود. ما ظرفیت انرژی باتریها را بررسی کرده، مدارک را جمعآوری میکنیم و مراقب هستیم که بستهبندی، برچسبگذاری و سطح شارژ باتریها منطبق با محدودیتهای IATA باشد.
مشابه این وضعیت در محمولهای رخ داد که ما به صورت دریایی از شنژن حمل کردیم: این محموله شامل لوازم جانبی گوشی هوشمند با باتری داخلی از سه تامینکننده مختلف با حجم ۱۱.۶ متر مکعب و وزن ۲.۱ تن بود. کالاهای دارای باتری به MSDS و تاییدیه خط کشتیرانی نیاز داشتند و بدون پکیج کامل مدارک، شرکت حمل ممکن بود از پذیرش بار سر باز زند. ما مدارک بخش خطرناک بار را بررسی و از قبل با خط هماهنگ کردیم و محموله را در انبار شنژن با تطبیق دقیق تعداد کارتنها، نوع بستهبندی و نشانهگذاریها تجمیع نمودیم.
اسپریها تحت کد UN 1950 در کلاس ۲ قرار دارند. رنگها، جلاها و حلالها مربوط به UN 1263 در کلاس ۳ بوده و عطرها و ادکلنهای دارای حلالهای قابل اشتعال تحت UN 1266 در همان کلاس قرار میگیرند. اگر کالای شما لوازم آرایشی اسپری، لاک ناخن یا عطر است، برگه ایمنی MSDS باید برای تکتک اقلام بررسی شود، نه به صورت کلی برای کل محموله.
فرستنده برچسب را روی کارتن میزند، بارچین پلاکارد کانتینر را میچسباند
بسیاری از افراد، علائم کالای خطرناک را به صورت یک پلاک نارنجی با ارقام روی تانکر سوخت تصور میکنند، اما روی کارتنهای شما ماجرا متفاوت است. نشانهگذاری کالای خطرناک روی جعبهها توسط فرستنده یعنی تامینکننده در چین یا انبار تجمیع بار انجام میشود. پلاکارد کانتینر توسط بارچین کانتینر نصب میشود که در حمل خردهبار (LCL)، این کار بر عهده انبار در چین است، نه خط کشتیرانی.
- روی هر بسته، شماره UN با پیشوند حروف UN و با ارتفاع حروف و اعداد حداقل ۱۲ میلیمتر درج میشود. برای بستههای کمتر از ۳۰ لیتر یا ۳۰ کیلوگرم، ابعاد کوچکتر مجاز است.
- برچسب خطر روی بسته به شکل لوزی (مربع با زاویه ۴۵ درجه) با ابعاد حداقل ۱۰۰ × ۱۰۰ میلیمتر است. در نیمه بالایی نماد خطر و در زاویه پایینی شماره کلاس درج میگردد.
- پلاکارد کانتینر ظاهری مشابه دارد اما ابعاد آن حداقل ۲۵۰ × ۲۵۰ میلیمتر است. این پلاکارد از چهار طرف روی کانتینر نصب میشود، در حالی که طبق ADR، برای کامیونهای حامل کالای بستهبندیشده فقط برای کلاسهای ۱ و ۷ پلاکارد لازم است.
- کامیون حامل بار بستهبندی خطرناک در جلو و عقب دارای پلاکهای نارنجیرنگ ۴۰۰ × ۳۰۰ میلیمتر بدون شماره است؛ شماره UN و کد خطر روی پلاک صرفاً مخصوص تانکرها و بارهای فله است.
ما انتظار داریم فرستنده در زمان بستهبندی بر اساس اطلاعات MSDS برچسبگذاری را انجام دهد، چرا که تعویض برچسب صدها کارتن در انبار، بسیار زمانبرتر و پرهزینهتر خواهد بود. شماره UN و تعداد بستهها در برچسبها، برگه اطلاعات ایمنی و اسناد محموله باید کاملاً همخوانی داشته باشند و در این زمینه تطبیق پکینگلیست با اینوویس قبل از بارگیری بسیار موثر است.
مقادیر محدود (LQ) بستهبندی و نشانهگذاری را سادهتر میکند، اما بار همچنان خطرناک است
بستهبندیهای خرد مواد خطرناک اغلب تحت شرایط «مقادیر محدود» (Limited Quantities یا LQ) حمل میشوند. این شرایط در فصل ۳.۴ آییننامه ADR آمده و مقررات مشابهی در IMDG نیز دارد. سقف مجاز برای ظرف داخلی هر کالا در جدول A آییننامه ADR قید شده و به نوع ماده و گروه بستهبندی بستگی دارد. حداکثر وزن ناخالص هر بسته در شرایط مقادیر محدود ۳۰ کیلوگرم (همراه با بستهبندی) است؛ و چنانچه در اسناد فقط وزن خالص و ناخالص به درستی مشخص نشده باشد، احتمال خطا وجود دارد.
بسته حاوی مقادیر محدود با علامت اختصاصی خود نشانهگذاری میشود و طبق ADR نیازی به شماره UN و برچسب کلاس خطر ندارد و بستهبندی نیز ملزم به گذراندن آزمونهای سختگیرانه UN نیست. این علامت به شکل لوزی حداقل ۱۰۰ × ۱۰۰ میلیمتر با بالا و پایین سیاه و بخش میانی سفید است. اگر حجم این محموله در کامیون بیش از ۸ تن و وزن مجاز کامیون بیش از ۱۲ تن باشد، این علامت روی خود کامیون نیز نصب میشود. برای بستهبندیهای بسیار کوچکتر، شرایط «مقادیر معافشده» (Excepted Quantities) در فصل ۳.۵ با برچسب حاوی شماره کلاس تعریف شده است.
برای شما این به این معنی است که یک محموله عطر در شیشههای کوچک میتواند بسیار ارزانتر و آسانتر از یک بشکه حلال جابهجا شود. مقادیر محدود همچنان کالای خطرناک محسوب میشوند؛ بنابراین ما این موضوع را به خط کشتیرانی اعلام کرده و منتظر تایید پذیرش در کشتی مشخص میمانیم. روی کارتنها نیز به جای شماره UN و برچسب کلاس، علامت مقادیر محدود (LQ) نصب میگردد.
جریمه عدم اظهار بار خطرناک توسط هر خط کشتیرانی به طور مستقل تعیین میشود
خطوط کشتیرانی جریمه عدم اظهار یا اظهار نادرست کالای خطرناک را در شرایط خدمات خود تعیین میکنند و این ارقام برای هر خط متفاوت است. در اطلاعیه خط کشتیرانی RCL در سال ۲۰۲۵، جریمه بار خطرناک اظهارنشده ۳۰,۰۰۰ دلار به ازای هر کانتینر اعلام شده است. برای بارهای با ریسک بالا که بر اساس تعاریف این خط شامل گازهای قابل اشتعال با برچسب ۲.۱ و باتریهای لیتیومی بزرگ کلاس ۹ میشود، جریمه ۱۰۰,۰۰۰ دلار به ازای هر کانتینر بهعلاوه ۲۵۰,۰۰۰ دلار ودیعه نقدی است. اگر ودیعه برای پوشش خسارات کافی نباشد، خط حق مطالبه مبالغ بالاتر را دارد و میتواند مشتری را در لیست سیاه قرار داده و قرارداد را فسخ کند، حتی اگر بار پیشتر تحویل گرفته شده باشد.
در یک کانتینر مشترک (خردهبار/LCL)، خطای یک تامینکننده به کل محموله آسیب میزند. هنگامی که ما بار چندین کارخانه را در انبار چین تجمیع میکنیم، باید اقلام خطرناک را قبل از بارگیری شناسایی کنیم؛ در غیر این صورت، کانتینر حاوی بار مشتریان مختلف تنها به خاطر یک جعبه مشمول جریمه سنگین و توقیف میشود. به همین دلیل فرآیند تجمیع و انبارداری بار در چین در شرکت TransGID با بررسی اسناد تکتک اقلام آغاز میشود، نه صرفاً بارگیری فیزیکی.
چه زمانی به بررسی نیازی نیست و کلاس خطر با چه مواردی نباید اشتباه گرفته شود
اگر پوشاک، مبلمان، منسوجات یا قطعات یدکی فاقد مایعات، باتری و کیسه هوا حمل میکنید، معمولاً نیازی به برگه اطلاعات ایمنی نیست و این مراحل بررسی شامل حال شما نمیشود. ما برگه MSDS را برای مواردی مطالبه میکنیم که صدور آن طبق مقررات الزامی است؛ علاوه بر مواد شیمیایی و باتریها، مواردی مانند زغالسنگ و سایر مواد خوداشتعال نیز مشمول هستند. طبیعتاً برای تیشرت یا لباس درخواست MSDS نمیکنیم.
ابهام دیگر به تفاوت در تعاریف کلاس خطر مربوط میشود. کلاس خطر کالای خطرناک طبق ADR بیانگر ریسک در حین حملونقل است. در حالی که کلاس خطر مواد زیانآور طبق استاندارد GOST 12.1.007–76 درجه اثرگذاری بر سلامت بدن (از بهشدت خطرناک تا کمخطر) را در ۴ سطح نشان میدهد. کلاس خطر پسماندها طبق قانون فدرال شماره 89-FZ یکی از ۵ درجه اثرگذاری بر محیط زیست است. بنابراین مادهای با کلاس ۳ طبق GOST لزوماً کالای کلاس ۳ طبق ADR به شمار نمیرود و بالعکس.
اقدامات لازم قبل از پرداخت اینوویس
بررسی بار در مرحله انعقاد قرارداد با تامینکننده بسیار آسانتر است؛ زمانی که هنوز امکان تغییر نوع بستهبندی، ترکیبات یا حتی تغییر شیوه حمل را دارید. اگر تامینکننده جدید است، بررسی اسناد کالا همراه با استعلام سوابق شرکت انجام میشود که مراحل آن در مقاله نحوه اعتبارسنجی تامینکننده چینی قبل از پرداخت پیشپرداخت توضیح داده شده است.
- برای هر قلم کالای شیمیایی، مواد قابل اشتعال، گاز تحت فشار یا باتری، برگه MSDS را به دو زبان روسی و انگلیسی درخواست کنید. اگر کارخانه این برگه را ندارد، باید قبل از ترخیص و ارسال تهیه شود.
- در بخش ۱۴، شماره UN، کلاس خطر و گروه بستهبندی را بررسی کنید. اگر شمارهای درج نشده، بررسی کنید که به چه استثنایی ارجاع داده شده است. در مورد باتریها اغلب معافیت مربوط به مقرره ویژه ۱۸۸ مطرح است که در این صورت نیز چسباندن برچسب باتری لیتیومی روی کارتن الزامی خواهد بود.
- برای باتریها، خلاصه نتایج آزمون UN 38.3 را دریافت و توان نامی به واتساعت (Wh) را روی بدنه کالا کنترل کنید.
- از فورواردر خود استعلام بگیرید که آیا بار مشمول استثنای باتریهای کوچک یا مقادیر محدود (LQ) میشود یا خیر.
- با تامینکننده توافق کنید که هنگام بستهبندی، برچسبها را مطابق با MSDS و راهنمایی فورواردر نصب کند: این شامل شماره UN و نماد کلاس، برای باتریهای کلاس ۹ برچسب 9A، و برای محمولههای معافشده برچسب باتری لیتیومی یا نشان مقادیر محدود است.
- برگههای اطلاعات ایمنی (MSDS)، گواهینامههای استاندارد بستهبندی و اظهارنامه کالای خطرناک (DGD) را قبل از بوکینگ به شرکت حمل ارائه دهید تا هماهنگیهای لازم با خط یا حملکننده انجام پذیرد.
شرکت TransGID کالای خطرناک را بدون برگه اطلاعات ایمنی به زبانهای روسی و انگلیسی، اظهارنامه کالای خطرناک و گواهی آزمون بستهبندی (در صورت الزام قانونی) حمل نخواهد کرد.
ما کالاهای خطرناک تمامی کلاسها بهجز کلاس ۱ (مواد منفجره) را حمل میکنیم و شیوه حمل، بندر ورودی و شرکت حملکننده متناسب با این محموله را از قبل برنامهریزی مینماییم. برای انبارهای جنوب روسیه، حمل دریایی از طریق بندر نووروسیسک یکی از بهترین گزینهها است. در محاسبات قیمت، هزینه اضافی مربوط به بار خطرناک لحاظ میگردد.
برگههای اطلاعات ایمنی (MSDS) و اینوویس خود را قبل از پرداخت وجه برای کارشناسان TransGID ارسال فرمایید تا بررسی کنیم خط کشتیرانی با چه شرایطی بار شما را در سرویس حمل کانتینری دریایی از چین خواهد پذیرفت.

